Seizoenen

“Wat ik nou echt zou missen als ik naar Zuid-Spanje zou verhuizen, is de wisseling van de seizoenen”, hoor ik in Nederland wonende bekenden wel eens zeggen. “Het voorjaar met bloemen die in bloei staan, de zomer met zijn prachtige groene bomen, de herfst met zijn stormen en een rijk geschakeerd kleurenpalet aan bladeren en de winter met rijp op de weilanden en bevroren sloten.” Ik moet zeggen dat het meestal mensen betreft die er stiekem een beetje jaloers op zijn dat wij de stap naar het zonnige zuiden hebben durven te maken…

“Natuurlijk is het niet hetzelfde als in Nederland,” antwoord ik dan geduldig, “maar ook in Zuid-Spanje hebben we verschillende seizoenen hoor! Het begint in het hele vroege voorjaar met de bloeiende amandelbomen, gevolgd door de sinaasappelbomen met heerlijk geurende bloesems. In maart en april kleuren de velden en bermen langs de weg geel en paars. In de zomer is het heet en krijgen de groene hellingen van de vallei een beetje een geel-bruinige gloed. In de herfst veranderen ook hier de bladeren aan de bomen van kleur en in de winter zijn veel bomen kaal en moet ik ´s ochtends wel eens mijn krabber tevoorschijn halen om de voorruit van mijn auto van (ok, een flinterdun laagje) ijs te ontdoen.” Wat dat betreft is het verschil veel minder groot dan ik voor mijn vertrek naar Spanje dacht. De temperatuur is hier ´s winters, ik woon een half uur rijden van de kust, sowieso beduidend lager dan past bij huizen die niet voorzien zijn van dubbele muren en ramen, noch van centrale verwarming, maar dat terzijde.

In de winter rijden we in een kleine twee uur naar de Sierra Nevada voor de echte sneeuwpret. Sneeuw is een fenomeen dat dichter bij huis ook al is te bewonderen: vanuit mijn dorp zijn de met sneeuw bedekte toppen van de Sierra de las Nieves (what´s in a name) ook al te zien. Een ‘reis door de seizoenen in één dag’ is interessant genoeg ook mogelijk. In de tweede helft van maart kun je de dag beginnen op de lange latten of een snowboard. Aan het einde van de middag kan, na een laatste afdaling waarbij de ski´s zijn vervangen door een auto, de après-ski plaatsvinden op een zonovergoten terras aan de Middellandse zee en een (toegegeven, nog wat frisse) duik in de golven!

In november ben ik met mijn gezin de bergen ingegaan bij Refugio de Juanar (bij Marbella de weg omhoog richting Ojèn) voor een prachtige herfstwandeling. Aan het einde van de route heb je daar een geweldig uitzicht op Marbella en op een heldere dag met een beetje geluk op de Afrikaanse kust. Alle herfstkleuren die je je maar kunt voorstellen trokken aan mijn oog voorbij. De door de kinderen verzamelde tamme kastanjes smaakten, na een kwartiertje in de oven te zijn gepoft, herfstachtig lekker. Wat nou ‘er zijn in Zuid-Spanje geen seizoenen’…